Stanowisko do projektu rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie szczegółowych zasad i trybu wprowadzania ograniczeń w sprzedaży paliw stałych oraz w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej lub ciepła (RD314).

Szanowny Panie Ministrze,

działając w imieniu Fundacji Open Allies (dalej: „Fundacja" lub „OA") przedstawiam stanowisko do konsultowanego projektu rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie szczegółowych zasad i trybu wprowadzania ograniczeń w sprzedaży paliw stałych oraz w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej lub ciepła (dalej „Rozporządzenie").

Wnosimy o wprowadzenie do katalogu obiektów chronionych przed wprowadzanymi ograniczeniami w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej (§ 8 Rozporządzenia) obiektów niezbędnych do dostarczania publicznych sieci telekomunikacyjnych lub świadczenia publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych.

W podejściu przedstawionym w Rozporządzeniu, niektóre obiekty telekomunikacyjne będą podlegały ochronie, jeżeli odpowiednie postanowienia znajdą się w umowie z dystrybutorem, a inne nie. Podział jest niespójny oraz w dużej mierze subiektywny.

Niektóre obiekty przedsiębiorców telekomunikacyjnych już teraz będą podlegały ochronie na podstawie różnych przesłanek:

a) część obiektów wykorzystywanych do działalności telekomunikacyjnej to obiekty o łącznej mocy umownej poniżej 300 kW,
b) infrastruktura telekomunikacyjna może być (jest) wykorzystywana do nadawania programów radiowych i telewizyjnych o zasięgu ogólnokrajowym,
c) mogą być obiektami infrastruktury łączności przeznaczonymi do realizacji zadań na rzecz bezpieczeństwa lub obronności państwa
d) mogą być niezbędne do zapewniania przewozu lotniczego, transportu kolejowego i morskiego oraz publicznego transportu zbiorowego lub wytwarzania, przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej lub ciepła
e) mogą stanowić infrastrukturę krytyczną,
f) mogą zużywać energię na potrzeby gospodarstw domowych, których stroną umowy jest konsument,
g) mogą zużywać energię na potrzeby zapewniania ciągłości funkcjonowania systemu rejestrów państwowych,

i inne.

Zapewnienie telekomunikacji w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa osób lub zagrożenia wystąpieniem znacznych strat materialnych (por. art. 11 ust. 1 ustawy Prawo energetyczne) jest obecnie niezbędne do prawidłowego funkcjonowania społeczeństwa.

Ostatnie lata wskazały szereg sytuacji, w których zapewnienie ciągłości usług telekomunikacyjnych oraz sprawne przywracania działania telekomunikacji w sytuacjach kryzysowych przyczyniało się do zwiększenia wydajności funkcjonowania właściwych służb oraz przywrócenia porządku publicznego. Jako przykłady można podać zapewnienie łączności do prawidłowego funkcjonowania gospodarki i społeczeństwa w okresie pandemii COVID-19 lub po wybuchu wojny w Ukrainie.

Zwracamy uwagę, że wszyscy przedsiębiorcy telekomunikacyjni, bez względu na wielkość i skalę działalności, w ramach regulacji cyberbezpieczeństwa w Polsce i w Europie, zostali zakwalifikowani jako podmioty ważne lub kluczowe. W dyrektywie NIS2 – obejmującej przecież wszystkie sektory gospodarki, nie tylko telekomunikację – ustawodawca europejski pisze (motyw 97): „Rynek wewnętrzny jest bardziej niż kiedykolwiek uzależniony od funkcjonowania internetu. Usługi niemal wszystkich podmiotów kluczowych i ważnych zależą od usług świadczonych przez internet. (…) Państwa członkowskie powinny zapewnić utrzymanie bezpieczeństwa publicznych sieci łączności elektronicznej oraz ochronę ich żywotnych interesów bezpieczeństwa (…)." Tymczasem projektowane Rozporządzenie zupełnie pomija rolę łączności w funkcjonowania Państwa.

Przedsiębiorcy telekomunikacyjni w celu zapewnienia ciągłości świadczenia usług telekomunikacyjnych lub dostarczania sieci telekomunikacyjnej, są obowiązani uwzględniać możliwość wystąpienia sytuacji szczególnego zagrożenia (por. art. 39 ustawy Prawo komunikacji elektronicznej). Plan działań przedsiębiorcy telekomunikacyjnego w sytuacjach szczególnych zagrożeń, uzgadniany m.in. z Prezesem UKE, Ministrem Obrony Narodowej, Szefem Agencji Bezpieczeństwa, ma wskazywać m.in. procedury współpracy z organami uzgadniającymi plan oraz z właściwymi podmiotami i służbami, w zakresie utrzymania ciągłości, a w przypadku jej utraty - odtwarzania świadczenia usług telekomunikacyjnych i dostarczania sieci telekomunikacyjnej.

Jednocześnie Prezes UKE może (por. art. 40 ustawy Prawo komunikacji elektronicznej) nałożyć na przedsiębiorcę telekomunikacyjnego obowiązki dotyczące m.in. utrzymania ciągłości usług telekomunikacyjnych lub przywrócenia świadczenia usług. Niezastosowanie się do tego nakazu jest zagrożone obligatoryjną(!) karą administracyjną nakładaną przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (por. art. 444 ust. 1 pkt 5 PKE), w wysokości do 3% rocznego przychodu. Przedsiębiorca telekomunikacyjny, bez zapewnionej dostępności energii, nie będzie w stanie realizować zobowiązania nałożonego przez Prezesa UKE.

Tym samym, pominięcie obiektów przeznaczonych do prowadzenia działalności telekomunikacyjnej w katalogu obiektów, do których zapewniona będzie dostępność energii tworzy faktyczną niemożność zapewnienia przez sektor telekomunikacyjny zobowiązań nakładanych przez organ regulacyjny.

pobierz jako plik pdf